रामचन्द्र तिमिल्सिना
राणा फाले ,पञ्चायत ढाले ।
खोई त परिवर्तन ।।
राजा लखेटेकै हो, ब्यबस्था फेरेकै हो,
खोई त परिवर्तन ।।
प्रजातन्त्र ,बहुदल ,गणतन्त्र ,लोकतन्त्र आएकै हो,
खोई त परिवर्तन ।।।
बिपि, गिरिजा, मनमोहन, प्रचण्ड प्रधानमन्त्री भाकै हो,
खोई त परिवर्तन ।
बिधिमा समस्या रह्यो कि नितिमा ।
आचरणमा समस्या रह्यो कि आदतमा ।।
निश्चित समयानुकूल ब्यबस्था फेरिएकै हो।
सिंगारिएको राजनेता जन्मिएकै हो ।।
उथलपुथल गराउने आन्दोलन भएकै हो ।
मुटु कमाउने क्रान्ति भएकै हो ।।
खोई त परिवर्तन ।
जातिय विभेद कायमै छ ।।
बर्गिय बिभेद कायमै छ ।
सामन्ती सोच र निरंकुश शैली कायमै छ ।
खोई त परिवर्तन ।।
शेरबहादुर फालिनु र माकुने उभिनु नै होत परिवर्तन ।
ओलि फालिनु र प्रचण्ड उभिनु नै होत परिवर्तन ।।
नत नारी उत्पिडन रोकियो।
नत हत्या-हिंसा नै ।।
खोई त परिवर्तन ।।।
आफुलाई स्थापित गराउन ब्यबस्था र ब्यक्तिलाई दोष दिएको त होईन ।
कम्युनिस्ट मास्न कांग्रेसले र कांग्रेस मास्न कम्युनिस्टले गलत प्रचार गरेको त होईन ।।
सोचौं एकपटक ,अझै गम्भीर भएर सोचौं, नत्र,
खोई त परिवर्तन ।।।
खाडी भासिने समस्या फेरिएको छैन।
पढ्नुको उदेश्य पैसा कमाउनु मात्र हो भन्ने सोच फेरिएको छैन ।।
धनिले गरिबलाई र गैरदलितले दलित माथी हेरिने सोच फेरिएको छैन ।।।
हत्यारालाई उन्मुक्ति र भ्रष्टाचारिलाई मुक्ती दिने परम्परा फेरिएको छैन ।
कुर्सी फेरिनु नै हो परिवर्तन ।
अनुहार फेरिनु नै हो परिवर्तन ।।
नत्र भने सोचे जस्तो अझै भाको छैन,
खोई त परिवर्तन ।।।